rgenlik döneminde madde kötüye kullanımını tetikleyen pek çok çevresel etmen bulunmaktadır. Bulunulan arkadaş ortamında sigara, alkol, madde kullanımının olması, ergeni maddeye erişim konusunda hazır hale getirmektedir. Bu gibi maddelerin gençler arasında popüler olması ve arkadaş ortamında bir tür statü haline gelmesi ile madde kullanımı pekişmektedir.
Gençler; daha özgüvenli ve iyi hissetmek, yeni heyecanlar aramak için madde kullanma eğilimindedir. Ergenlik döneminde ve sonrasında 20’li yaşlara kadar gelişimi devam eden Prefrontal korteks, insanlarda karar alma mekanizmasını şekillendiren beyin bölgesidir. Risk alma davranışı ile ilişkili olan karar verme becerisi, ergenlik döneminde gelişimini sürdüren bu beyin bölgesi ile doğrudan bağlantılıdır.
Ergenler, kaygıyı azaltmada ve daha cesaretli olma konusunda maddenin iyi geldiğini düşünürler. Madde kullanımı ardından hissedilen bu geçici iyilik hali, maddenin vücut üzerindeki etkisinin sonlanmasıyla beraber yeniden madde arayışını getirir. Artık iyi hissedebilmek içi maddeye ihtiyacı duyduğunu düşünen genç bir kısırdöngüye girer ve her seferinde gerekli olan doz, bir öncekinden daha fazladır.
Öte yandan düşük sosyoekonomik düzeyden gelen, dezavantajlı grupların maddeye erişimi çok daha kolay olmaktadır. Okul ya da yaşanan muhit çevresinde madde satışının olması çocuklar açısından bir başka tehdit unsuru oluşturmaktadır.
Aile içinde madde kullanımı ise bir diğer risk faktörüdür. Anne ya da babanın madde kullanımının olması, aile içi fiziksel şiddet, çocukların ihmal ve/veya istismarı madde kullanımına yönlendiren unsurlar arasında yer alır.